فذکر انما انت مذکر * علیهم بمصیطر

پس ( ای رسول حقایق الهی را ) بیاد مردمان بیار

همانا که تو تنها یک یاد آورنده ای

و هیچگونه سیطره و سلطه و حاکمیت بر انها نداری  (غاشیه – ٢١و٢٢)

این جهان عرصه عرضه و پیشنهاد است برای انتخاب، که بدست مردم صورت می گیرد. فرشتگان عرضه می کنند خوبیها را و دعوت به خوبیها می کنند و مردم مختارند که بپذیرند یا نپذیرند. شیطان نیز وسوسه های خود را که دعوتهای او به رذائل و پستی هاست عرضه می کند و باز ادمی در برابر شیطان ازاد است که ان وسوسه ها را بپذیرد یا رد کند و در روایات امده است که مردم در روز قیامت هجوم می اورند بر شیطان که تو ما را گمراه کردی. شیطان در پاسخ گوید که من خود را بر شما تحمیل نکردم و زور نگفتم بلکه فقط عرضه کردم. شما می توانستید نپذیرید. بخاطر همین اختیار است که ادمی مسول اعمال و نتایج کارهای خویش است. رسول نمی تواند هر که را بخواهد هدایت کند که فرمودند" انک لا تهدی من احبت ولکن الله یهدی من یشاء" تو نمی توانی هر که را خواهی هدایت کنی بلکه این خداست که هر که را بخواهد هدایت میکند.

بنابراین کار رسول یاداوری و تجدید خاطر کردن است به انچه خداوند در کتاب فطرت ما نگاشته و ما از آن غفلت کرده ایم. و اگر فرموده است : اقم الصلوه لذکری، نماز را بپای دار بخاطر یاداوری من، مقصود همین است که به سبب این نماز بخاطر اوری مرا که پرودگار توام و عهد و پیمان دیرین خود را با من به سبب این نماز تجدید کن و بگو ای پرودگار عالمیان مرا به راه مستقیم فطرت برقرار دار و ثابت قدم فرما. خداوند در سوره یاسین به این عهد اشاره کرده و معلوم است که رفتن به صراط مستقیم تعهد  ماست و بی شک وقتی تعهد کردیم می دانستیم که آن تعهد چیست و امروز می دانیم الا انکه ان را به سبب غلبۀ هوای نفسانی از یاد برده ایم.

پس این قران ذکر و یاداوری است . " ان هو الاذکر للعالمین" ، این کتاب نیست مگر تذکری برای عالمیان

مائده های فرهنگی – دکتر الهی قمشه ای